Nowy "Hamlet” na Dużej Scenie. Intymna opowieść o ojcostwie i stracie

Spektakl powstał na kanwie bardzo osobistych doświadczeń autora. Paweł Demirski podejmuje w nim temat nieprzeżytej żałoby po śmierci własnego ojca i jej konsekwencji w dorosłym życiu. Ta intymna historia staje się punktem wyjścia do refleksji nad relacją Hamleta ze zmarłym ojcem oraz z Klaudiuszem. Reżyser Remigiusz Brzyk buduje opowieść, w której realia lat 90. spotykają się ze współczesnością, a ważnym kontekstem dla całej historii pozostaje patriarchalny porządek świata. 

Główny bohater przedstawienia to mężczyzna po czterdziestce, wychowany przez kobiety, który pragnie symbolicznej adopcji i chce sam wybrać swojego ojca. Jego poczucie pustki po stracie rodzica zostaje skonfrontowane z dramatem Hamleta. W spektaklu pojawia się także refleksja nad współczesnym kryzysem męskiej tożsamości, rosnącą frustracją młodych mężczyzn oraz potrzebą ponownego zdefiniowania roli ojca we współczesnym świecie. 

Twórcy podkreślają, że spektakl jest także próbą przyjrzenia się współczesnemu rodzicielstwu – pełnemu nowych oczekiwań, mitów i stereotypów. To przede wszystkim konfrontacja z pytaniem, czym jest ojcostwo i jak wpływa ono na sposób przeżywania męskości. 

Za scenografię i kostiumy odpowiada Marika Wojciechowska, muzykę skomponował Jacek Grudzień, a choreografię przygotowała Anna Obszańska. W obsadzie znaleźli się Michał Badeński, Bogdan Brzyski, Małgorzata Gałkowska, Roman Gancarczyk, Krzysztof Globisz, Zbigniew W. Kaleta, Paulina Kondrak, Radosław Krzyżowski, Filip Perkowski, Przemysław Przestrzelski oraz Kamil Pudlik. Inspicjentem spektaklu jest Zbigniew S. Kaleta. 

Nowa inscenizacja zapowiada się jako powrót Pawła Demirskiego do teatru po kilkuletniej przerwie, w czasie której tworzył scenariusze telewizyjne. „Mam coś w głębi nie do przedstawienia. HAMLET” ma być nie tylko reinterpretacją klasyki, lecz także współczesnym komentarzem do relacji rodzinnych, tożsamości i potrzeby bliskości.